Bez naslova i objašnjenja u afiši, moguće je da veza ove plesne predstave i Šekspirovog djela ne bi bila ni primjećena. Međutim, kada to imamo u vidu, poznavanje drame i prepoznavanje i praćenje aluzija na istu u predstavi unekoliko će usložniti značenja i obogatiti gledalačko iskustvo.

Na kraju, izmiče uzbuđenje jedne velike, zauvijek savremene priče o našem ranču, o pucnju koji će uvijek presresti revolucionarnu masu u ubrzanju i umjesto svega toga dobijamo samo dovoljno tačnu i u svakom pozorišnom elementu – samo korektnu izvedbu.

Ako je to ono što od pozorišta očekujemo – da nas istjeruje iz zone komfora i proizvodi etičku, intelektualnu i estetičku nesigurnost – onda je predstava “Igra vremena” Davida Zuazole u produkciji Zuazola Puppets-a svakako događaj koji je obilježio 26. Kotorski festival pozorišta za djecu

Na sceni nam se prikazuje mračna stvarnost u kojoj si ili krupni ili sitni profiter, pa je tako svaka vrsta nezavisnog i oprečnog djelovanja protiv sistema upitna.

Medeja je estetski vrlo stilizovana, tu nema realističkog predstavljanja radnje, već je ona u postdramskom maniru krajnje minimalizovana, prepričana, izoštrena pojedinim rediteljskim intervencijama slikovitih performativnih akcija.

Reditelj prenosi na scenu doživljaj kockanja gdje su emocije ekstremnog inteziteta pretočene kroz maksimalno uključivanje svih efekata uključujući dinamične zajedničke koreografije demonskih stvorenja, uz frenetičnu muziku i dinamičnu scenu.